ಕಥೆ-1025
ಸಂತೋಷ ಹೊರಗಿನ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿದೆ..
30 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯಾಗಿದ್ದವಳು ಅತ್ಯಂತ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ, ತುಂಬ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಬಹಳ ಬೆಲೆಯ ಸುಗಂಧ ಸಿಂಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಳು. ಮುಖದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ನಗೆ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಕುಳಿತಾಗ, ‘ಈಗ ಹೇಗಿದ್ದೀ?’ ಅಮ್ಮ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ. ಅದೇಕೋ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ನಗೆ ಕರಗಿ ಹೋಯಿತು.
ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿದ್ದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೊತ್ತಿಕೊಂಡು ಬಿಕ್ಕಿದಳು. ತನ್ನ ಕಥೆ ಹೇಳಿದಳು. ಅದು ಚಿನ್ನದ ಪಂಜರದಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದ ಸುಂದರ ಹಕ್ಕಿಯ ಕಥೆ. ಮುಂದಿನ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತು, ಸುಂದರ ಮುಖದ, ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ಪಾಠ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹುಡುಗಿಯ ಅಂದಿನ ಚಹರೆ ತಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂತು. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದಳಲ್ಲ ಆಕೆ!
ಇಂತಹ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿಯನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಹೊಳೆಹೊಳೆಯುವ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ, ಹಣದಲ್ಲಿ ಬಂಗಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾರುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಿದೆಯೆಂದು ನಂಬಿ ಬದುಕನ್ನು ಒತ್ತೆ ಹಾಕಿ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಬಿಕ್ಕುವ ಜೀವಗಳನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಹೃದಯ ಮರುಗುತ್ತದೆ.
ವಿಜಯಾ ದಬ್ಬೆಯವರ ಕವನದಂತೆ
ರೇಷ್ಮೆ ಲಂಗ, ಬಂಗಾರದ, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಹುಡುಗ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಹುಡುಗಿಗೆ. ಆದರೆ ಕೆಲ ಸಮಯದ ನಂತರ ಈ ತೋರಿಕೆಯ ಪ್ರೇಮದ ಹಿಂದೆ ಅದೆಂಥ ಹಿಂಸೆ ಇದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಆಕೆಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಈ ರೇಶಿಮೆಯ, ಮುತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಬೆನ್ನು ನೋಡಿ
ನಡಗುತ್ತಿದೆ ಜೀವ.
ಈ ಮೋಹದ ವಸ್ತುಗಳೆಲ್ಲ
ಹಿಂಸೆಯ ಮೊಟ್ಟೆಗಳೆಂದು
ನಮಗೇಕೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ?
ಆಕೆಗೆ ಹೊಳೆಯುವ ರೇಷ್ಮೆಯಾಗುವ ಮೊದಲು ಕುದಿದು, ಬೆಂದು, ಸತ್ತ, ಹುಳದ ನೋವು, ಮುತ್ತಾಗುವ ಮುನ್ನ ಚಿಪ್ಪಿನೊಳಗೇ ಸಂಕಟಪಟ್ಟ. ಮೈತರಚಿಕೊಂಡ ಮೃದ್ವಂಗಿಯ ನರಳಿಕೆ, ತಿಳಿದಿದೆ. ಹಿಂಸೆಯಿಲ್ಲದೇ ಪ್ರೀತಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಾಳೆ.
ಇರಬಹುದೆ
ಕೃತಕ ರೇಷ್ಮೆ, ರೋಲ್ಡಗೋಲ್ಡಿನಲ್ಲಿ,
ಹಿಂಸೆಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿ?
ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸರಿ
ಅದ ಹುಡುಕಬೇಕು
ಹೀಗೆ ಹಿಂಸೆಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿ, ವ್ಯವಹಾರವಾಗದ ಸಂಬಂಧ ನಮ್ಮ ಹುಡುಕಾಟದ ಮುಖ್ಯ ವಸ್ತುವಾಗಬೇಕು. ಸಂತೋಷ ಹೊರಗಿನ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಭಾರತೀಯ ದರ್ಶನ.
ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ನಿದ್ರಿಸುವ ಮುಗ್ಧ ಮಗು ಛಲ್ಲನೇ ಚಿಮ್ಮಿಸುವ ನಗೆಯ ಹಿಂದಿನ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಯಾವ ಪ್ರಮೋಷನ್, ಹಣ, ಕಾರು, ಬಂಗಲೆ, ಜನಮನ್ನಣೆ? ಯಾವುದರ ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದೇ ನಗುವ ಮಗುವಿನ ಸಂತೋಷ ನಮ್ಮ ಒಳಗೇ ಇದ್ದದ್ದು. ಅದನ್ನು ಹೊರಗಡೆಗೆ ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ ದೀಪದ ಹುಳು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಂತೆ.
ಕೃಪೆ:ಅಂತರ್ಜಾಲ
