Shankargouda Basapur

 ಕಥೆ-883

ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ತಳಮಳ

https://basapurs.blogspot.com/

ಕೇವಲ ನೌಕರರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಇದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂಥದ್ದು.. 

ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ,

ನಿಶ್ಚಿತ ದಿನಚರಿ ಇಲ್ಲ,

ಮತ್ತು ಒಂದು ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಮನೆ —

ಅಲ್ಲಿ ಈಗ ಶಾಂತಿಯ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ ಮಾತ್ರ…ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಾನು ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೇನೆ

ನಾನು ಯಾರು?

ನಾನು ಬಂಗಲೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದೆ,

ಫಾರ್ಮ್‌ಹೌಸ್‌ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದೆ,

ದೊಡ್ಡ–ಚಿಕ್ಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಿದೆ,

ಆದರೂ ಇಂದು

ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳೊಳಗೆ ಸೆರೆಯಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ।

ಸೈಕಲ್‌ನಿಂದ ಬೈಕ್, ಬೈಕ್‌ನಿಂದ ಕಾರು —ವೇಗ ಮತ್ತು ವೈಭವದ ಹಿಂದೆ ಓಡಿದ್ದೆ —

ಆದರೆ ಇಂದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತೇನೆ,

ಅದರಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ, ಕೊಠಡಿಯೊಳಗೆ

ಪ್ರಕೃತಿ ನಕ್ಕು ಕೇಳಿತು,

"ನೀನು ಯಾರು, ಸ್ನೇಹಿತಾ?"

ನಾನು ಉತ್ತರಿಸಿದೆ,

"ನಾನು… ಕೇವಲ ನಾನು."

ನಾನು ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ದೇಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ಖಂಡಗಳನ್ನು ಕಾಲಿನ ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟೆ,ಆದರೆ ಇಂದು

ನನ್ನ ಪ್ರಯಾಣದ ಅಂತರ

ಡ್ರಾಯಿಂಗ್ ರೂಮ್‌ನಿಂದ ಅಡುಗೆಮನೆವರೆಗೂ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದೆ।

ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಗಳನ್ನು ಕಲಿತೆ,

ಆದರೆ ಈಗ ನನಗೆ ಅನಿಸುವುದು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವನ್ನೇ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದು।

ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತೆ ನಕ್ಕಿತು,

"ನೀನು ಯಾರು, ಸ್ನೇಹಿತಾ?"

ನಾನು ಹೇಳಿದೆ,

"ನಾನು… ಕೇವಲ ನಾನು."

ಒಮ್ಮೆ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ, ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ, ಮದುವೆ

ಸಡಗರ–ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಿದ್ದೆ —ಇಂದು

ತರಕಾರಿಗೂ ನೋಟು ಎಣಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ।

ಒಮ್ಮೆ ಹಸುಗಳಿಗೆ, ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೆ,

ಇಂದು ಸ್ವಂತ ಊಟವೂ

ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ।

ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿತು,

"ನೀನು ಯಾರು, ಸ್ನೇಹಿತಾ?"

ನಾನು ಉತ್ತರಿಸಿದೆ,

"ನಾನು… ಕೇವಲ ನಾನು."

ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ಹಿರೆ, ಮುತ್ತು —

ಲಾಕರ್‌ನಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ।

ಸೂಟ್–ಬ್ಲೇಝರ್

ಅಲಮಾರಿಯಲ್ಲಿ ನೇತುಹಾಕಿವೆ, ಮುಟ್ಟದ ಕನಸುಗಳಂತೆ।

ಇಂದಿಗೆ ನಾನು ಮೃದು ಹತ್ತಿಯ ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತೇನೆ,

ಸರಳ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತವಾಗಿ।

ಒಮ್ಮೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್, ಫ್ರೆಂಚ್, ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿದ್ದೆ —

ಆದರೆ ಇಂದು

ತಾಯಿಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿದಾಗ ಅತ್ಯಂತ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ।

ಒಮ್ಮೆ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಅನಂತ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದ್ದೆ,

ಇಂದು ಆ ಲಾಭ–ನಷ್ಟಗಳ

ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಲೆಕ್ಕವಿಡುತ್ತೇನೆ।

ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡಿದೆ,

ಕುಟುಂಬ ಬೆಳೆಸಿದೆ,

ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದೆ,

ಆದರೆ ಇಂದು

ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದವನು,

 ಆ ನೆರೆಹೊರೆಯವನು

ಅವನು ನಕ್ಕು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, "ಹೇಗಿದ್ದೀರಿ?"

ಒಮ್ಮೆ ನಿಯಮ ಪಾಲಿಸಿದ್ದೆ,

ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದೆ 

ಆದರೆ ಈಗ ಬಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆ

ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಏನು ಎಂಬುದು।

ಜೀವನದ ಏರುಪೇರುಗಳ ನಂತರ ಒಂದು ಶಾಂತ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ

ನನ್ನ ಆತ್ಮ ಹೇಳಿತು:

ಇಷ್ಟು ಸಾಕು…ಸಿದ್ಧನಾಗು,

ಅಯ್ಯಾ ಪ್ರಯಾಣಿಕ…

ಕೊನೆಯ ಪ್ರಯಾಣದ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ…

ಪ್ರಕೃತಿ ಮೃದುವಾಗಿ ನಕ್ಕು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿತು, 

"ನೀನು ಯಾರು, 

ಸ್ನೇಹಿತಾ?"

ಮತ್ತು ನಾನು ಉತ್ತರಿಸಿದೆ:

"ಓ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ,

ನೀನೇ ನಾನು…

ಮತ್ತು ನಾನು ನೀನೇ।

ಒಮ್ಮೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಿದ್ದೆ,

ಇಂದು ನೆಲವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮುಟ್ಟುತ್ತೇನೆ।

ಕ್ಷಮಿಸು, ಇನ್ನೊಂದು ಅವಕಾಶ ಕೊಡು ಬದುಕಲು…

ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುವ ಯಂತ್ರವಾಗಿ ಅಲ್ಲ,

ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ —

ಮೌಲ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ,

ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ,

ಪ್ರೇಮದೊಂದಿಗೆ ಬದುಕಲು ಎಂಬ ವಿಜ್ಞಾಪನೆ।"

ಕೃಪೆ-ನೆಟ್

🀠🌸🌷